Onrust in jeugdgroepen, het is er zomaar. Het lukt niet elke tiener om zich netjes te gedragen. Wat doe je dan als jeugdleider? Ik ontdekte dat ik moest leren wat het betekent om echt vrij te zijn. Dat ik mijn eigenwaarde niet moest laten afhangen van hoe de tieners zich gedroegen. Juist daardoor kon ik hun zingevingsvragen serieus nemen.

Onrust

Zwaar gefrustreerd reageert ze zich af: ‘Zo’n groep als dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ze luisteren echt niet. Verschillende keren heb ik tegen ze gezegd: “Ik zit hier voor jullie hoor, Ik wil jullie iets leren, maar zo heeft het totaal geen zin.”’. De afgelopen tijd heb ik dit soort boodschappen vaker gehoord van jeugdleiders. Meer dan anders, lijkt er veel onrust in jeugdgroepen te zijn. Alsof een deel van de jongeren gedesoriënteerd is. Verschillende jeugdleiders die ik sprak, gaven aan dat het ze niet lukt om de groep stil te krijgen en om iets op hen over te brengen. Sommige jeugdleiders zitten met de handen in het haar. Luisterend naar deze jeugdleiders, proef ik machteloosheid en tegelijk een verlangen om iets te betekenen voor jongeren.

Onzeker

Bij het zien van het thema van de jeugdleidersconferentie moest ik terugdenken aan een aantal van deze gesprekken. Verlangen naar vrijheid. Wat betekent dat voor mij? En wat betekent het voor de jongeren met wie ik mag optrekken? Wat is vrijheid voor jeugdleiders die genieten van wat ze doen? En wat is vrijheid voor jeugdwerkers die gefrustreerd zijn omdat het niet lukt om zo met een groep jongeren optrekken dat ze het goed hebben met elkaar?

Ik moest terugdenken aan een onrustige groep jongeren met wie ik op mocht trekken. Van te voren was ik gewaarschuwd. Een van de jeugdleiders had gezegd: ‘Ze zaten bij mij thuis in de gordijnen’. Twee jeugdleiders waren zelfs gestopt. En inderdaad, ze waren heel onrustig! Ze konden niet naar elkaar en mij luisteren. Ook ik werd er heel onzeker van en twijfelde of ik wel een goede jeugdleider was. Wat ik ook probeerde om de sfeer te verbeteren, het lukte niet en het voelde alsof ik faalde.

Eigenwaarde

Nu geef ik niet snel op en dus bleef ik het proberen. En ik ontdekte dat ik deze jongeren eigenlijk misbruikte voor het opkrikken van mijn eigenwaarde. Jongeren prikken daar dwars door heen. Ik vond dat deze jongeren blij mochten zijn met wat ik voor hen deed. Ze moesten dankbaar zijn dat ik er voor hen was. Met andere woorden, ik dat deze jongeren moesten mij een goed gevoel geven. Als perfecte jeugdleider zou ik het allemaal wel even doen. Maar doordat zij niet naar mij luisterden, ontdekte ik dat ik niet echt vrij was. De jongeren moesten mijn eigenwaarde bevestigen, maar ik ontdekte, dat als ik echt vrij wil zijn, ik mijn zekerheid bij God moet zoeken. Dat betekent dat ik mij moet losmaken van alles wat mijn relatie met God in de weg staat.

Spiegel

Ook moest ik loskomen van dat wat mij belemmerde om er echt te zijn voor jongeren. Natuurlijk is het mooi om als jeugdleider iets mee te geven aan jongeren. Maar steeds meer ontdekte ik hoe cruciaal het is om aan te sluiten bij waar de jongeren zijn. In de tienertijd gebeurt er van alles. Er vinden grote lichamelijke en mentale veranderingen plaats. Het pleziercentrum in de hersenen maakt overuren. Tieners gaan op zoek naar hun eigen identiteit.

Ze ontwikkelen hun zelfbeeld in relatie tot anderen en hebben een diep verlangen ergens bij te horen. In deze fase is het belangrijk om de relevantie van het geloof voor hun leven duidelijk te maken. In Gods liefde kunnen tieners hun identiteit vinden, ook wanneer ze afwijzing van anderen ervaren. Daarom is het belangrijk dat wij iets van Gods liefde weerspiegelen. Dat wij voorleven dat we vrij zijn. Je kan prachtige verhalen vertellen, maar jongeren moeten aan je kunnen zien of je zelf vrij bent of op zijn minst dat je in die vrijheid probeert te leven. Toen ik vanuit deze houding met die onrustige groep aan de slag ging, veranderde er langzaam wat.

Levensvragen

Inmiddels zijn we vier jaar verder en ik durf te zeggen dat ik een fantastische groep heb. Nog steeds is het vaak onrustig. Regelmatig gebeurt er weinig met het onderwerp dat is voorbereid. Wat wel steeds meer gebeurt is de jongeren persoonlijke vragen stellen. En het raakt me dan als ze vaak doodstil zitten te luisteren naar het antwoord. Als de jongeren merken dat je hun levensvragen serieus neemt, dan gebeurt er iets! Het motiveert hen om de diepte in te gaan. Of ze nu wel of niet een keuze gemaakt hebben voor God, vaak willen ze meer weten. Eerlijk is eerlijk, ik vind het nog steeds lastig om een veilige en goede sfeer te krijgen in de groep. Maar ik hoop dat ze door mij heen iets zien van wat God in je leven kan betekenen. En door mee te bewegen met waar de jongeren zitten, hoop ik openheid te creëren waardoor een verlangen naar echte vrijheid bij hen mag worden aangewakkerd.

Deze blog is geschreven door Anko Oussoren.

Meer weten over leven in vrijheid? En hoe je als jeugdleider in het hart van tieners en jongeren die openheid kunt creëren waardoor je het verlangen naar echte vrijheid kunt aanwakkeren? Meld je dan aan voor de jeugdleidersconferentie op 26 en 27 januari. Aanmelden kan tot en met 6 januari.

Meer informatie en aanmelden

Wil je meer weten?
Neem contact op met Anko Oussoren

anko.oussoren@kerkpunt.nl +31643754063