Marieke: ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het vat samen wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Voor het leer- en doetraject dat zij volgen verzonnen ze naam ‘Hoop voor NOP’. Dat is geen theoretische cursus, maar een zoektocht naar hoe je Jezus volgt in het gewone leven.
Beginnen met loslaten
Ook Petra uit Espel ontdekte dat discipelschap soms begint met loslaten. Jarenlang organiseerde zij een mamacafé. Het liep goed, maar alles rustte op haar schouders. ‘Ik deed alles alleen.’ In gebed merkte ze dat God vroeg om het mamacafé los te laten. Ze haalde de posters in het dorp weg. In dezelfde week las Petra over een plek waar een heel team een mamacafé droeg. ‘Ik dacht: waarom deed ik dit in mijn eentje?’ Toen bood de IZB aan mee te denken en de lokale kerk te betrekken. Voor Petra voelde dat niet als toeval.
Breder perspectief
De grootste veranderingen beginnen bij een andere manier van kijken. Dat herkent ook Bieneke. ‘Ik ben blij met de extra support en met de input vanuit deze contacten. Dit helpt mij te groeien als gespreksleider.’ Wat haar ook aanspreekt, is dat deelnemers uit verschillende kerken samen optrekken. ‘Je merkt hoeveel je eigen (geloofs-)achtergrond bepaalt. Door de verhalen van anderen krijg je een veel breder perspectief.’
Van toevoegen naar ruimte maken
Alle drie de deelnemers hebben het over dezelfde thema’s: luisteren, loslaten en … richting vinden. Dat roept ook een vraag op voor onze kerken, die rijk aan activiteiten, commissies en vergaderingen. Dat is waardevol. Tegelijk blijft de vraag: worden gemeenteleden ook gevormd tot mensen die steeds meer op Jezus gaan lijken? Hoop voor NOP helpt om ruimte te maken voor een cultuur van discipelschap. Mensen leren luisteren naar God, eerlijke gesprekken voeren en ontdekken hoe geloof het dagelijks leven raakt.
Gevolgen voor de gemeente
Dat heeft gevolgen. Gemeenteleden raken minder opgejaagd en meer geworteld. Er ontstaat ruimte voor kwetsbaarheid naast de gezelligheid. Mensen dragen verantwoordelijkheid samen. Geloof wordt zichtbaar op de werkvloer, in de straat en in gezinnen. En een gemeente die zelf groeit in het volgen van Jezus, ervaart meer oprechte verbinding en krijgt vanzelf meer missionaire uitstraling.
Steeds meer op Jezus lijken
Bieneke verwoordt dat verlangen treffend. In haar gemeente denken ze na over verdiepende gesprekken na de kerkdienst. ‘We zijn dankbaar voor de goede sfeer, maar verlangen ook naar gesprekken waarin je je echt met elkaar verbindt.’ Marieke zet haar energie nu in voor het werk van De Zonnebloem in Bant. Petra bouwt met anderen verder aan het mamacafé. Bieneke stimuleert binnen haar gemeente een cultuur van diepere ontmoeting. Dat lijken kleine stappen. Toch begint juist daar vaak Gods vernieuwende werk: met mensen die meer op Jezus gaan lijken.
Belangrijkste les
Een van de belangrijkste lessen van Hoop voor NOP? Vrucht ontstaat niet doordat wij steeds harder werken, maar doordat we verbonden blijven met Jezus. Vanuit die verbondenheid groeit niet alleen de individuele gelovige, maar bloeit de hele gemeente op.
